TERSCHELLINGS OEROL 1996

14 t/m 23 juni Het Magnetisme van de Noordpool

Voor het 15e Terschellings Oerol wordt het eiland omgetoverd in een magisch Noordpoolgebied. De Oerol-avonturiers gaan tijdens het festival, zwervend over de toendra's van Terschelling, met het kompas(partout) en de landkaart in de hand, op culturele ontdekkingsreis. Ze worden langs de mooie eilander lokaties geleid, waar in kleine schuurtjes spannend theater is te zien en waar omgevingskunst het landschap vervreemdt. De rijkdom aan biologische details op de toendra's van de Noordpool suggereert dat er elk ogenblik iets staat te gebeuren. Het eiland Terschelling als podium is voor zowel nationale als internationale performers dan ook bij uitstek geschikt om lokatietheater rond het thema "Het Magnetisme van de Noordpool" te maken.

\Het uitgangspunt 'het eiland als podium' wordt dit jaar het meest benadrukt door Shusaku Takeuchi, die op 14 juni het festival spectaculair opent met zijn groep Shusaku Bodytorium. Met de voorstelling 'I-Den, Myth of Future' verzorgt hij een expeditie over de door Wies Noest kleurrijk vormgegeven toendra's van Terschelling. Bewegingstheater en butohdansgroep DEREVO maakt een verrassende, Russische expeditie naar het onbekende. Op het strand bij Midsland aan Zee realiseert de beeldende theaterdansgroep Telder, in een coproduktie met Oerol, een uniek project: in een metershoge iglo van 10.000 met zout water gevulde zakjes wordt de voorstelling 'Sterk Water' opgevoerd. Op Oerol '96 gaat de aandacht vooral uit naar straattheater en schuurtjestheater. Straattheater, een discipline die komt vanuit de oorsprong van het Oerol-festival, krijgt een bijzondere plaats in de dorpen Midsland en West-Terschelling. Wurre Wurre, Pieter Post, Andree Vincent, Where and What en vele andere gerenomeerde straatartiesten spelen hier verschillende scenes uit de film 'Where is my Penguin?'. Ook verlevendigen internationale groepen als Aksident, Chrome, Los Galindos en een delegatie van het Glastonburyfetsival het straatbeeld door op hun eigen wijze invulling aan het thema "Het Magnetisme van de Noordpool" te geven. Het in 1995 gestarte fenomeen 'schuurtjestheater' wordt in 1996 verder uitgewerkt. In intieme fietsen-, boeren- en oude reddingsbootschuren worden poëtische voorstellingen gebracht. Hier is theater te zien van onder meer Don Duyns, Anton Groothuis, Paul Clark en Frank Sheppard. Betoverende vierwindstrekenmuziek (wereldmuziek) is dit jaar te beluisteren van Irek Dudek (Polen) en Mau Mau (Italië). Op de Westerkeyn, een open veld bij Midsland, is het bruisende festival-centrum. Hier is een zeer gevarieerd programma te zien, bestaande uit muziek, veel variété en verrassend theater. Van beeldende kunst kan het publiek actief genieten; wandelend met het kompas in de hand, zoekend naar het onbekende magnetische veld waar beeldende kunstenaars hun eigen 'midzomernachtsdroom' hebben gerealiseerd.



Heden en verleden van Terschellings Oerol

Wat is het Oerol-festival? Het Oerol-festival is een multi-disciplinair festival dat kunst presenteert in een ongedwongen sfeer. Kunst met een lage drempel, kunst dicht bij de mens zonder aan kwaliteit in te boeten. Terschelling als podium biedt meer dan alleen zorgvuldig geprogrammeerde festivalkunst. Het heeft een toegevoegde waarde; Terschellings Oerol stimuleert, motiveert en inspireert jaarlijks zo'n 45.000 bezoekers en menig theatermaker of kunstenaar. Vele artiesten zetten hun eerste schreden op het Oerol-festival om vervolgens via het zomerfestival-circuit op het grote podium te belanden. Terschellings Oerol is voortdurend in overleg met jonge theatermakers om, gebruik makend van het van het eiland als podium, zich te presenteren aan een breed festivalpubliek. Het festival wil daarmee de werkplaatsfunctie onderstrepen die een zomerfestival zou moeten hebben.

Oerols geschiedenis In de zeventiger jaren begon Joop Mulder in "Kroeg de Stoep" met het organiseren van theater, beeldende kunst, poëzie en muziek. Hieruit ontstond in 1982 het Terschellinger Oerol-festival. Dit was het begin van een eerste reeks van twaalf turbulente festivals. In 1993 werd het (voorlopig) laatste Oerol-festival gehouden. De toenmalige Stichting Oerol kon met de beperkte middelen en de kleine zekerheden van met name regionale overheden voor de toekomst niet langer garant staan voor een kwalitatief hoogstaand produkt. In 1994 dus geen Oerol-festival. Wel organiseerde de STOEP (STichting Terschellings OErol Produkties), naar aanleiding van het 400-jarig bestaan van de Brandaris, het spektakel "All along the Lighttower". Maar het Oerol-festival moest en zou terugkomen! In het belang van de vele andere zomerfestivals, maar ook in het belang van het Noorden. De culturele uitstraling is voor met name Friesland van groot belang; de provincie krijgt door Oerol internationaal meer aanzien in de festivalwereld. Om de professionalisering van de Oerol-organisatie verder te ontwikkelen en de opgaande lijn van het festival te waarborgen, is structurele steun noodzakelijk; een meerjarenplan werd opgesteld. Het meerjarenplan van Oerol wordt sinds 1995 gesteund door het Eiland Garantiefonds. Met de financiële steun van 90 eilander bedrijven zorgt dit fonds voor de voorfinanciering en geeft het het festival financiële rugdekking bij onverwachte calamiteiten. Daarnaast is de financiële positie van Terschellings Oerol verstevigd door subsidie (het festival heeft voor 1996 eerste prioriteit bij het Fonds voor de Podiumkunsten), een meerjarencontract met hoofdsponsor Dommelsch en niet te vergeten de steun van de enthousiaste Vrienden van Oerol.

Terschellings Oerol tot en met 1998; een drieluik De doorstart van het Oerol-festival in 1995 is een succes geworden. In 1996 wordt met het thema "Het Magnetisme van de Noordpool" de spits afgebeten van een avontuurlijk maritiem drieluik. Terschelling, het eiland als podium, heeft alles te maken met zeevaart, met zeilvaart. De elementen hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in de programmering. Met het kompas(partout) wordt vormgegeven aan het thema "Het Magnetisme van de Noordpool"; het publiek maakt hiermee een theatrale ontdekkingsreis over "Het Eiland als Podium".

In 1997 staat, met het thema "Gone with the Wind", de programmering bol van het element 'wind'. Het waait altijd op Terschelling, het is het krachtigste element dat het eiland rijk is. Wind heeft alles te maken met zeilvaart, met het avontuur, met de ontdekkingsreizigers van weleer. In 1997 komen dan ook de kolonies aan bod. Portugal, Spanje en Nederland waren zeevarende naties met veel ontdekkingsreizigers. Zuid-Amerika, West-Indië en Australië zullen een belangrijke rol in de programmering gaan vervullen. Wij Terschellingers zijn Columbus niet vergeten!

In 1998 gaan wij, met het thema "De Diepte van Oceanen", op zoek naar het onbekende. Starend over de zee wordt iedere Terschellinger gefascineerd door het onbekende in de diepte. De vraag die het oproept is een mooi uitgangspunt voor het Oerol-festival.

 

| Terschelling | | Archief Overzicht Oerol 1995 | Oerol 1996 | Oerol 1997Oerol 1998 |