De Zweedse groep Team Rosa werd in 1981 opgericht door Öivind Peterson, die het concept
voor de act bedacht en het management verzorgt.
Aanvankelijk zat ook Peterssons zoon in de groep. De samenstelling van Team Rosa is door de
jaren heen regelmatig gewisseld, terwijl de hoge prestaties constant bleven.
De huidige leden
van de groep zijn Lars Hjelm (1973), Henrik Eriksson (1974), Robert McCullough (1972),
Kjell Klövheden (1975) en Lars Olsson 1974).
Team Rosa beoefent het zeldzame genre van de komische acrobatiek. De groep brengt een act
rond een springkast en een trampoline. Vijf verschillende types, een politieagent, een
ijshockeyspeler, een kok, een kantoormannetje en een soort Zorro begeven zich in een turnles
waarbij alles misgaat. In een razende slapstick buitelen, duikelen en springen de acrobaten
door en over elkaar heen en knallen ze tegen elkaar aan.
Team Rosa werkte onder andere in de circussen Scott (Zweden), Franz Althoff en Flic Flac
(Duitsland) en Kerstcircus Utrecht. In vele landen was de groep op televisie te zien.
De Zuidafrikanen Rodney van Rijnen en Ivan Leon Solomons vormen
het luchtacrobatiekduoAyak Brothers.
Sinds tien jaar vormen ze met hun trapeze-act een sensatie in de circuswereld.
De Ayak Brothers hebben een uniek nummer, omdat ze als eersten besloten elkaar niet met de
handen, maar aan de voeten op te vangen. Daarbij zien ze af van iedere vorm van beveiliging.
Geen net en geen veiligheidskabels verminderen het risico van hun gevaarlijke arbeid. De
kracht van de Ayak Brothers is dat iedere toeschouwer ziet, dat ze iets doen wat
logischerwijze helemaal niet kan.
De Ayak Brothers werkten in Ringling Barnum and Bailey Circus in de Verenigde Staten, in
Circus Knie in Zwitserland en in verschillende andere internationale topprogramma's. Door
een gelukkig toeval was hun septemberagenda dit jaar onbeschreven en konden de Ayak
Brothers voor Circus Whitman gestrikt worden.
De Italiaan Leo Bassi maakt circustheater dat Suver Nuver op het lijf is geschreven. Deze
clown, filosoof, acteur, jongleur en hypnotiseur weet herhaaldelijk nieuwe dimensies voor zijn
publiek te ontsluieren, Wereldwijd staat hij te boek als de "Godfather van het Straattheater".
Bassi is echter vooral iemand die provoceert, een clown die door de enorme spanning die hij
opbouwt tegelijkertijd komisch en zeer angstaanjagend overkomt. Hij manipuleert zijn publiek,
soms op het randje van het onaangename.
De Volkskrant (2 september 1994) schreef over hem: "Wat Leo Bassi in zijn straatshows doet
lijkt niet bijzonder (...)
maar door de manier waarop, als een zichzelf persiflerende megalomaan, laat hij het publiek
sidderen van genot. Als een mengsel van W.C. Fields, Jerry Lewis en Salvador Dali, komisch
en erg vriendelijk en agressief, echt en onecht, weet deze aardige griezel het toegestroomde
volk in zijn ban te houden."
Kitty Hagen behaalde als start van haar carrière in 1982 de eerste prijs bij het
talentenprogramma "Nieuwe Oogst". Sindsdien wordt zij veelvuldig uitgenodigd voor TV-
shows, foto-reportages en binnen- en buitenlandse filmopnamen.
Kitty Hagen bezorgt haar toeschouwers chronisch kippevel in haar "Kitty Hagen Fakirshow".
Met o.a. vuurspuwen, glas, zwaarden en een spijkerbed weet zij het publiek vol spanning te
laten meegenieten van haar extase.
Zij is de enige vrouw in Europa op dit vakgebied en weet met haar vrouwelijke schoonheid en
elegantie een geraffineerde show te presenteren.
De "Kitty Hagen Fakirshow" is een aaneenschakeling van effecten en gebeurtenissen die haar
uitwerking op het publiek niet zal missen.
