Het aanbieden van informatie op internet verschilt tov het aanbieden van informatie
in bijv. een krant of op TV. Informatie op TV of in een krant is "opgedrongen", immers de lezer ziet bij
het omslaan van een pagina, of tijdens de reclame op TV gedwongen een advertentie of commercial.
Dit maakt elke lezer of kijker tot een consument. Men noemt deze media ook wel 'passieve' media,
of een one-to-many medium.
Op Internet werkt dit anders. Men kan een willekeurige netsurfer niet dwingen om naar een
bepaalde pagina te gaan waar bedrijfsinformatie of reclame opstaat. Dit veroorzaakt een kentering.
Niet meer de aanbieder van informatie gaat bepalen wat de gebruiker gaat zien, maar
de gebruiker gaat zelf bepalen wat hij wil zien of niet.
Dit zou men als een nadeel kunnen zien, maar daar staan enorm veel voordelen of mogelijkheden
tegenover. Het belangrijkste voordeel is wel dat een gebruiker (klant) direct kan reageren
op het aanbod van een commerciele aanbieder. Doordat een netsurfer de pagina van een aanbieder
bezoekt, geeft de gebruiker al aan dat hij meer dan gemiddeld interresse heeft in het te verwachten
aanbod. Middels een gekoppeld e-mail adres of invulformulier kan een potentiele klant direct
contact opnemen met het bedrijf of de organisatie. Het tweede grote voordeel is dat een
commerciele homepage in relatie tot lokaal-of nationaal adverteren in gebruikelijke media relatief
goedkoop is, en de informatie daarbij mondiaal bereikbaar is.
Daarnaast zijn Digitale Steden en Regio's één van de meest populaire en bezochte
database structuren op het WWW, dus een prima plaats om commerciele informatie aan te bieden.
Mede doordat het aanbieden van informatie relatief goedkoop is, worden ook non-profit instellingen in staat gesteld hun informatie wereldkundig te maken.Uiteraard hangt het van de soort organisatie af wat de specifieke voordelen zullen zijn, maar het belangrijkste wel is ook hier het direct in contact kunnen treden met geinteresseerden, en kenbaar maken waar de organisatie voor staat.
-Meldpunt van vragen en klachten. Politici zouden in een digitale regio rechtstreeks benaderbaar kunnen zijn. Burgers kunnen hun vragen direct tot de aangewezen persoon richten. Ook een ombudsman zou zich op het terrein van een regio kunnen begeven.
-Discussies en meningsvorming. Op verschillende wijzen kunnen in een regio discussies worden gevoerd. Doordat binnen een regio verschillende soorten informatie kunnen worden gekoppeld aan nieuwe wijzen van communicatie, is het mogelijk om over diverse onderwerpen een 'geïnformeerde' discussie te houden.
-Besluitvorming. Een digitale regio maakt het technisch mogelijk om besluitvorming te ondersteunen. In een regio kunnen 'stemlokalen' worden ingericht waar burgers hun mening geven over uiteenlopende onderwerpen. De vraagstelling kan worden gevat in een simpele ja/nee redenering (zoals bij een referendum) of in en meer geavanceerde keuze-enquête waarin mensen worden geconfronteerd met de gevolgen van de keuze(n) die men maakt.
